TPAW COLUMN - Joost Enzing

TPAW... Great Scott!


Op Netflix keek ik laatst een stukje Back to the future. Even terug in de tijd, jeugdsentiment. Een frisse Michael J. Fox, die dankzij een Delorean tijdsonafhankelijk kon werken. Kunnen reizen door de tijd, dat biedt mogelijkheden. Wel vraagt het specifieke vaardigheden, want voor je het weet wordt je moeder verliefd op je en ondermijn je je eigen ontstaan. Goed opletten dus. Het boeide mij destijds meer dan Star Trek met zijn plaats onafhankelijke gadget: Beam me up, Scotty. Of dat nog speciale aandachtpunten mee bracht weet ik niet, ik heb nooit een aflevering afgekeken, sorry Trekkies. Maar er zal vast weleens een monster mee terug naar het moederschip zijn gebeamd. 


En nu, nu leven we in de toekomst en overtreffen we de toekomstfantasieën van toen. We werken niet alleen tijd-en plaatsonafhankelijk, we doen er ook nog eens apparaatonafhankelijk bij. TPAW. Geweldig toch? Maar helpt het ons ook bij het redden, of in elk geval verbeteren, van de wereld? Om 23:30 met de poes op schoot een CV beoordelen. Bij zonsopgang in Malaga met de benen in het zwembad een geneesmiddel beoordelen. Al wandelend die presentatie doorspreken. Ik denk het wel. Want wie kent ons beter dan wijzelf? Zelf weet je het beste onder welke omstandigheden je wat voor soort werk goed kunt doen. En als dat thuis is, ondertussen nog even de loodgieter binnen laten, je nieuwe gympen aannemen van de pakketbezorger en een was in de machine gooien.


Is er ook iets dat fout kan gaan? Verliefde moeders, binnen geslingerde monsters? Ik denk het wel. Want terwijl gedreven professionals thuis of in het park doen waar ze goed in zijn, zitten nieuwe collega’s misschien wel verlegen om wat tips, trucks, kennis en een inspirerend gesprek op vijf hoog in Diemen. Terwijl we elders excelleren in onze eigen niche, missen we dat kruisbestuivende gesprek. En we skippen het Zorginstituutforum. En we weten niet meer wie er in ons team zitten, laat staan wat ze doen.  Snel, hoe maken we dit ongedaan? Hebben we niet ergens een professor rondlopen met verstand van gadgets die ons terug in de tijd kan schieten?